Charakterystyka wsi Rudołowice

Kategoria: O nas
Administrator

 

Charakterystyka wsi Rudołowice

Wieś Rudołowice powstała w zamierzchłych czasach i prawdopodobnie pod inną nazwą. Pierwsza historyczna wzmianka o niej pochodzi z drugiej połowy XIV wieku,
to jest, gdy królowa Jadwiga nadała ją rycerzowi Mikołajowi Mzurowskiemu.
Wieś miała już wówczas swą obecną nazwę, pochodzącą od zajęcia jej mieszkańców,
to jest od wydobywania rudy bagiennej, z której wytapiano żelazo w okolicznych hutach. Do dzisiaj zachowały się tam osiedla o nazwie Huta, Hucisko Nienadowskie, Dubieckie.
W owych czasach wieś była niewielka i mieściła się na północ od dworu (obecnie Zespół Szkół) i do dziś nosi swą pierwotną nazwę Zarudzie. Rudę poławiano na obszernych bagnach ciągnących się ku wschodowi, aż do wsi Jankowice. Obecnie są to już tylko podmokłe łąki. Rycerz Mzurowski otrzymał, oprócz wsi Rudołowice jeszcze kilka innych wiosek, a wśród nich i wieś noszącą obecnie nazwę Tuligłowy.
Ufundował on w Rudołowicach parafię rzymskokatolicką i zbudował drewniany kościół pod wezwaniem św. Mikołaja, a w Tuligłowach kościół-filialny. W niedługi czas po jego śmierci, jego spadkobiercy oddali oba kościoły w opiekę zakonowi „Bożogrobców",
który zbudował w Tuligłowach swój klasztor, istniejący do dziś. Proboszczami
w Rudołowicach i Tuligłowach byli księża zakonni tego zakonu, aż do rozbiorów Polski. Ludność była mieszana polsko-ruska. Liczne zagony tatarskie, jakie docierały w te okolice
w XVI i XVII wieku powodowały znaczne zniszczenia i wyludnienia. Ostatnie najazdy tatarskie nastąpiły w pierwszej połowie XVII wieku. W owym czasie obok licznych wsi były tu także tzw. „Klucze posiadłości" należące do marszałka koronnego Jerzego Lubomirskiego, który na opustoszałych obszarach osadzał osadników z innych części kraju. Po tych najazdach i wojnach ustalił się nowy skład ludności tutejszych okolic z przewagą ludności polskiej. Ludność ruska pozostała tam, gdzie mieszkańcy zdołali zbiec przed kozakami Chmielnickiego, jak i przed Tatarami. Pozostali nieliczni Rusini należeli do parafii w Pełnatyczach.

foto: mogiła powstańcza

Po powstaniu styczniowym z 1863 roku schronili się tu dwaj powstańcy bracia Alojzy i Konstanty Dawid, których groby znajdują się na miejscowym cmentarzu. W latach 1860-1870 powstała we wsi pierwsza szkoła. Początkowo mieściła się
w wiejskiej chałupie, później w podworskiej karczmie. W początkach XX wieku zorganizowano we wsi Kółko Rolnicze i należący do niego sklep. Pierwsza wojna światowa nie spowodowała we wsi żadnych zniszczeń, lecz jej ogromne zubożenie. Szczególnie dotkliwie dał się odczuć powojenny kryzys. Wiele mieszkańców opuściło wioskę i przeniosło się w inne strony kraju. W latach 60-tych w dawnym dworze utworzono szpital psychiatryczny, który istniał do końca lat 80-tych.
Obecnie w przebudowanym i zmodernizowanym budynku mieści się zespół szkół
i gimnazjum. Lata 70-te i 80-te to okres rozwoju wsi. Powstał Wiejski Dom Kultury, wybudowano stadion piłkarski i założono klub sportowy „Błękitni" oraz Zespół Pieśni i Tańca „Familia".


Wieś w chwili obecnej liczy 1353 mieszkańców oraz 295 domów.

 

Charakter zabudowy wsi

Wieś posiada zabudowę zwartą. Tylko ok. 10% domów możemy zaliczyć do zabudowy skupionej, a ok. 1% do rozproszonej.

 

Rodzaj zabudowy

We wsi przeważa zabudowa wielobudynkowa. Zajmuje ona ok. 95% ogółu gospodarstw. Pozostała to jednobudynkowa. W zabudowie wielobudynkowej znajdują się jeszcze oprócz budynku mieszkalnego budynek mieszczący stodołę oraz stajnię z kurnikiem.
Dodatkowo można jeszcze spotkać garaże. Ostatnimi czasy widać zmianę charakteru wsi. Coraz więcej udzi rezygnuje z hodowli bydła. Jeszcze do niedawna w większości gospodarstw była co najmniej jedna krowa, koń oraz kilka świń. Nastąpiła zmiana sposobu gospodarowania, coraz mniejsze znaczenie ma hodowla a znaczenia zaczyna nabierać uprawa.
Wiąże się to ze zmianą wyglądy gospodarstw. Brak krów i koni spowodował że zaczęły znikać stodoły. Co prawda jest ich jeszcze bardzo dużo, ale obecnie są wykorzystywane w innym celu. W miejsce stodół zaczęto budować budynki gospodarcze mieszczące w sobie wiele funkcji.

 

Opis domów mieszkalnych

Większość domów to domy jednorodzinne, do rzadkości należą domy typu „bliźniak”. Najczęściej spotykane są domy parterowe (ok. 70%) rzadziej piętrowe.
Do głównych materiałów budowlanych użytych do budowy zaliczamy pustaki oraz cegły połączone zaprawą murarską. Około 10% budynków mieszkalnych wybudowanych
jest z drewna. Większość budynków zbudowana jest na rzucie prostokąta. Dachy najczęściej dwuspadowe posiadają ostry kąt nachylenia. W latach od ok. 1970 do 1990 budowano duże piętrowe domy na rzucie kwadratu, lub zbliżonym do niego. Budynki te były nakryte płaskimi kopertowymi dachami. Po 1990 r. widać zmianę sposobu budownictwa. Bardzo dużo domów zostaje przebudowanych. Dobudowuje się nowe pomieszczenia oraz poddasza.
Nowe domy buduje się najczęściej na nowych działkach. Wieś ma bardzo rozbudowany charakter przestrzenny. Nowe domy buduje się głównie przy drogach.

 

Kształt wsi

Wieś Rudołowice posiada bardzo zwartą zabudowę. Jest to wieś o kształcie
wieloosiowym. Zabudowa koncentruje się po obu stronach drogi głównej oraz dróg dojazdowych. Posiada tylko jeden przysiółek tzw. „Betlejem”. Pozostałe zostały z czasem wchłonięte przez wieś, pozostały po nich tylko nazwy.

Zdjęcia przedstawiające Rudołowice pochodzące z Muzeum w Jarosławiu

 

For best business class hosting read InMotion Reviews and get a good web hosting deal.
Joomla Templates designed by Web Hosting Top