duszpasterze

Kategoria: Parafia
Administrator

Ks. Proboszcz Mirosław Mateja

Ks. Wikary Piotr Krzysik

 

Duszpasterze Parafii Rudołowice:

 

PROBOSZCZOWIE

 Piotr pleban (ok. 1393 r.) 

Mikołaj proboszcz (1448 r.) 

Ojciec Andrzej z Zakonu Bożogrobców (1536 r.) 

Ks. Stanisław Radziechowicz (ok. 1624 r.) 

Ks. Marcin z Brzeska (ok. 1646 r.) 

Ks. Michał Sopoćko (ok. 1690 r.) 

Ks. Cyryl Słodkiewicz (ok. 1696 r.) 

Ks. Józef Drozdowski (1727 - ????) 

Ks. Narcyz Głowacki (1739 - ????) 

Ks. Konstanty Leszczykiewicz (ok. 1764 r. - ????) 

Ks. Piotr Spiechowicz (ok. 177?) 

Ks. Adam Soboćki (1775 ? – 09.09.1790)

W księgach metrykalnych figuruje w latach (1784 – 1789) ur. ok. 1738 r. zmarł 09-09-1790 r. w Rudołowicach 

Ks. Franciszek Kubitowski (1792 – 1801)

W księgach metrykalnych figuruje w latach (1792 – 1801) ur. ok. 1764 r. zmarł 11-09-1802 r. w Rudołowicach 

Ks. Ludwik Olszański (1805 r. – 1824 r.)

– pierwszy proboszcz diecezjalny

W księgach metrykalnych figuruje w latach (1805 – 1824),

ur. ok. 1750 r. zmarł 15 maja 1824 r. 

Ks. Jan Waligórski (1824 r.-1825 r.) administrator dziekan z Pruchnika 

Ks. Walenty Włoszyński (1825 r. – 1854 r.) 

Ks. Vincenty Sepulak (10.1853 r. – 01.1854 r.) 

Ks. Paweł Grabień (01-04.1854 r.) 

Ks. Aleksander Zacharski (08.1854 r.) administrator 

Ks. Aleksander Zacharski (1855 – 16.06.1894 r.) 

Ks. Antoni Jarosz (06.1894 r. – 09.1894 r.) ex currendo – z dojazdu administrator 

Ks. Feliks Stelcel (23.09.1894 r. – 07.02.1910 r.) 

Ks. Franciszek Sienicki (08.02.1910 r. – 24.07.1910 r.) 

Ks. Stanisław Lechicki (25.07.1910 r. – 15.04.1954 r.) 

Ks. Andrzej Piasecki (1954 r. – 08-09-1982 r.)

– zm. 10-02-1992 r. pochowany w Jagielle 

Ks. Bernard Guzy (1982 r. – 21.08.2015 r.) 

Ks. Mirosław Mateja (22.08-2015 r. - nadal) 


WIKARIUSZE

Ks. Józef Morwicki

Ks. Fabian Jackowski

Ks. Szymeon Kozielski

Ks. Cyryl Lenarski (kommadariusz)

Ks. Świętosław Flejszerkiewicz

Ks. Aleksander Pociszowski

Ks. Stefan Palczyński

Ks. Innocenty Trześniowski

Ks. Kazimierz Lutkowski

Ks. Władysław Kapuściński

Ks. Tomasz Jagielski

Ks. Aleksander Zaleski

Ks. Błażej Holeczek  vel. Holczyński

Ks. Ambroży Wilamowicz

Ks. Urban Ziembicki

Ks. Piotr Spiechowicz

Ks. Walerian Ziębowicz (1763 r. – zginął w pożarze plebani)

Ks. Anastazy Głowicki

Ks. Michał Kalataj

Ks. Józef Kabziński (1775 ???)

Ks. Kajetan Antoszewski

Ks. Horjan vel Florian Brochowski 

W księgach metrykalnych figuruje w latach (1784 – 1804)

Ks. Jacenty Kurowski

W księgach metrykalnych figuruje w latach (1786 – 1788)

Ks. Adam Sikora (1932 r. – 1934 r.)

Ks. Józef Matuszek (1934 r. – 1936 r.)

Ks. Bronisław Guzowski (1936 r. – 1938 r.)

Ks. Stanisław Rysz (1938 r. – 1941 r.)

Ks. Kubaszek (1940 r.)

Ks. Stanisław Bosowski (1942 r.)

Ks. Tadeusz Harmata (1942 r. – 1943 r.)

Ks. Stanisław Pyrkosz (04.1943 r. – 1949 r.)

Ks. Henryk Łagocki (1949 r. – 1952 r.)

Ks. Andrzej Piasecki (20.07.1952 r. -1954 r.)

Ks. Stanisław Zborowski [Zub] (1915-1994)
– duszpasterz, patriota, więzień

Kolejny ponad półroczny urlop zdrowotny spędził w Zakopanem i Rudołowicach

Ks. Henryk Smaroń z Drohobyczki (08.08.1960 r. – 20.08.1963 r.)

ur. 11.06.1936 r.; święcenia 24.06.1984 r. w Przemyślu; zm. 28.11.2015 r. w Raniżowie

Ks. Jan Długoń z Hułek przysiółek Piwody (25.08.1963 r. – 28.06.1966 r.)

Ks. Karol Gąska (20.07.1968 r. -05.08.1968 r.)

Ks. Tadeusz Potoczny - kleryk (1968 r. -1969 r.)

Ks. Jan Latawiec  (1970 r. – 05.09.1977 r.)

ur. 1906, Nisko; święc. 1931, Przemyśl; zm. 5.09.1977, Rudołowice

Ks. Roman Adamik z Łężyny (08.1978 r. – 05.07.1979 r.)

ur. 1942 w Łężynach; zm. 1993, Korczyna, Łężyny

Ks. Bernard Guzy z Brzózy Stadnickiej(06.07.1979 r. - 1982 r.)

Ks. Stanisław Fedak z Jurowiec (07.1982 r.)

Ks. Stanisław Kulikowski (1985 r. – 1987 r.)

Ks. Tadeusz Marszał (1987 r. - 1988 r.)

Ks. Wiesław Dopart (1987 r. – 1988 r.)

Ks. Tadeusz Szczupak z Cieszacina (1988 r. - 1990 r.)

Ks. Tadeusz Bernat (01.09.1990 r. – 31.08 1992 r.)

Ks. Jan Kuca (1992 r. – 1996 r.)

Ks. Bogusław Kot z Falejówki k/Sanoka(09.1996 r. – 08.2000 r. )

Ks. Tadeusz Zagaja z Woli Zarczyckiej (01.09.2000 r. – 08.2003 r.)

Ks. Marcin Hunia (2003 r.– 2005 r. )

Ks. Robert Świtalski z Łańcuta (2005 r. – 2006 r.)

Ks. Szczepan Semenowicz z Beska (IX.2006 r. - III.2007 r. - 7 miesięcy)

Ks. Mariusz Pelc z Handzlówki (IV-VI 2007 r. - 3 m-ce)

Ks. Piotr Babińczuk (07.2007 r. – 2008 r.)

Ks. Tomasz Mozgowoj z Leska (08.2007 r.- 08.2011)

Ks. Jan Bator z Błażowej (08.2011 r. – 08. 2015 r.)

Ks. Piotr Krzysik (26.08.2015 r. - nadal)

  

ORGANIŚCI w Rudołowicach

Tomasz Klisiewicz (1801 r.- 1841 r.)

ur. ok. 1766 r.; zm. 02.02.1841 r.

Michał Żylski

Jakub Mitkowski 1843 r., 1845 r. – 1847 r.

Albin Rogus

Stanisław Kłak 

 

 

Patron parafii

Kategoria: Parafia
Administrator

Św. Mikołaj urodził się w Patras w Grecji ok. 270 r. Był jedynym dzieckiem zamożnych rodziców, uproszonym ich gorącymi modłami. Od młodości wyróżniał się nie tylko pobożnością, ale także uczuleniem na niedolę bliźnich. Po śmierci rodziców, swoim znacznym majątkiem, chętnie dzielił się z potrzebującymi. Tak np. ułatwił zamążpójście trzem córkom zubożałego szlachcica, podrzucając im skrycie pieniądze. O tym wydarzeniu wspomina Dante w swoim eposie. Wybrany na biskupa miasta Miry (obecnie Demre) podbił sobie serca wiernych nie tylko gorliwością pasterską, ale także troskliwością o ich potrzeby materialne. Cuda, które czynił, przysparzały mu większej jeszcze chwały. Kiedy cesarz Konstantyn I Wielki skazał trzech młodzieńców Miry na karę śmierci za jakieś wykroczenie, nieproporcjonalne do aż tak surowego wyroku, św. Mikołaj udał się osobiście do Konstantynopola, by uprosić dla swoich wiernych ułaskawienie.

Kiedy indziej miał swoją modlitwą uratować rybaków w czasie gwałtownej burzy od niechybnego utonięcia. Dlatego odbiera cześć również jako patron marynarzy i rybaków. W czasie zarazy, jaka nawiedziła także jego strony, usługiwał zarażonym z narażeniem własnego życia. Podanie głosi, że św. Mikołaj wskrzesił trzech ludzi, zamordowanych w złości przez hotelarza za to, że mu nie mogli wypłacić należności. Św. Grzegorz I Wielki w żywocie św. Mikołaja podaje, że w czasie prześladowania, jakie wybuchło za cesarza Dioklecjana i Maksymiana (pocz. wieku IV) Święty został uwięziony. Uwolnił go dopiero edykt mediolański w roku 313. Święty Mikołaj uczestniczył także w pierwszym soborze powszechnym w Nicei (325), na którym potępione zostały przez biskupów błędy Ariusza.
Po długich latach błogosławionych rządów Święty odszedł po nagrodę do Pana 6 grudnia (stało się to między rokiem 345 a 352). Ciało Świętego zostało pochowane ze czcią w Mirze, gdzie przetrwało do roku 1087. Dnia 9 maja tegoż roku zostało przewiezione do miasta włoskiego Bari. Dnia 29 września 1089 roku uroczyście poświęcił jego grobowiec w bazylice wystawionej ku jego czci papież bł. Urban II.
Najstarsze ślady kultu św. Mikołaja napotykamy w wieku VI, kiedy to cesarz Justynian wystawił Świętemu w Konstantynopolu jedną z najwspanialszych bazylik. Cesarz Bazyli Macedończyk (w. VII) w samym pałacu cesarskim wystawił kaplicę ku czci Świętego. Do Miry udawały się liczne pielgrzymki. W Rzymie św. Mikołaj miał dwie świątynie, wystawione już w wieku IX. Papież św. Mikołaj I Wielki (858-867) ufundował ku czci swojego patrona na Lateranie osobną kaplicę. Z czasem liczba kościołów Św. Mikołaja w Rzymie doszła do kilkunastu! W całym chrześcijańskim świecie św. Mikołaj miał tak wiele świątyń, że pewien pisarz średniowieczny pisze: "Gdybym miał tysiąc ust i tysiąc języków, nie byłbym zdolny zliczyć wszystkich kościołów, wzniesionych ku jego czci". W XIII wieku pojawił się zwyczaj rozdawania w szkołach pod patronatem św. Mikołaja stypendiów i zapomóg.
O popularności św. Mikołaja jeszcze dzisiaj świadczy piękny zwyczaj przebierania ludzi za św. Mikołaja i rozdawanie dzieciom prezentów. Odbywa się to w różnych formach: "Św. Mikołaj" przychodzi w przebraniu biskupa do domów, przyjeżdża na saniach. W sklepach przez cały już Adwent "Mikołaje" wręczają podarki dzieciom, kupione przez rodziców. Podobiznę Świętego opublikowano na znaczkach pocztowych w wielu krajach. Postać św. Mikołaja uwieczniło wielu malarzy i rzeźbiarzy. Wśród nich wypada wymienić Agnolo Gaddiego, Arnolda Dreyrsa, Jana da Crema, G. B. Tiepolo, Tycjana itd. Najstarszy wizerunek św. Mikołaja (z VI w.) można oglądać w jednym z kościołów Beyrutu.
W Polsce kult św. Mikołaja był kiedyś bardzo popularny. Jeszcze dzisiaj pod jego wezwaniem jest aż 327 kościołów w naszej Ojczyźnie. Po św. Janie Chrzcicielu, a przed św. Piotrem i Pawłem najpopularniejszy jest św. Mikołaj. Do najokazalszych należą kościoły w Gdańsku i w Elblągu. Ołtarzy posiada Święty znacznie więcej, a figur i obrazów ponad tysiąc. Święty odbierał kult jako patron panien, marynarzy, rybaków, dzieci, więźniów i piekarzy. Zaliczany był do 14 Orędowników. Zanim jego miejsce zajął św. Antoni Padewski, św. Mikołaj był wzywany we wszystkich naglących potrzebach.
Postać Świętego, mimo braku wiadomości o jego życiu, jest jedną z najbardziej barwnych w hagiografii. Jest patronem Grecji, Rusi, Antwerpii, Berlina, Miry, Moskwy, Nowogrodu; bednarzy, cukierników, dzieci, flisaków, jeńców, kupców, marynarzy, młynarzy, notariuszy, panien, piekarzy, pielgrzymów, piwowarów, podróżnych, rybaków, sędziów, studentów, więźniów, żeglarzy.
W ikonografii św. Mikołaj przedstawiany jest w stroju biskupa rytu łacińskiego lub greckiego. Jego atrybutami są m. in.: anioł, anioł z mitrą, chleb, troje dzieci lub młodzieńców w cebrzyku, trzy jabłka, trzy złote kule na księdze lub w dłoni (posag, jaki według legendy podarował biednym pannom), pastorał, księga, kotwica, sakiewka z pieniędzmi, trzy sakiewki, okręt, worek prezentów.

historia

Kategoria: Parafia
Administrator

 

Mikołaj Mzurowski w 1393 roku ufundował drewniany Kościół Parafialny w Rudołowicach, który w 1446 roku oddano pod opiekę Zakonu Kanoników Regularnych Grobu Jerozolimskiego – Bożogrobcom. Sprawowali nad nim pieczę do XVIII wieku.

Okres ten obfitował w tragiczne wydarzenia: w latach 1623-1624 w czasie najazdów tatarskich doszczętnie spalono kościół, wzięto w jasyr księdza wikarego Stanisława Radziejowicza.

W 1646 roku ksiądz proboszcz Marcin z Brzeska wybudował nową świątynię, stanowiącą prezbiterium dzisiejszego kościoła. W 1763 roku pożar zniszczył plebanię. W płomieniach zginął ksiądz wikary Walerian Ziębowicz, spłonęły księgi metrykalne, które odtworzył na podstawie zeznań wiernych i ocalałych fragmentów ksiądz proboszcz Konstanty Leszczykiewicz, Stróż Grobu Jerozolimskiego. Ostatnim proboszczem Zakonu Bożogrobców był ksiądz Adam Sopoćko, który sprawował swoją godność w latach 1775- 1804.

 

Akt erekcyjny kościoła z 21.X.1393r.

 

Pierwszy proboszcz diecezjalny - ksiądz Ludwik Olszański pełnił swoją funkcję do 1824 roku. Przez następne 29 lat proboszczem naszej parafii był ksiądz Walenty Włoszczański. W latach 1855-1894 godność tę pełnił ksiądz Aleksander Zacharski, który zasłynął w powiecie i kraju jako prekursor lecznictwa homeopatycznego. Jego następca ksiądz Feliks Stelcel- piastował obowiązki proboszcza do 1910 roku. W1894 r. wspólnie z Komitetem Parafialnym odnowiono wnętrze kościoła i przebudowano budynki gospodarcze.

W 1899r. powstał projekt przebudowy kościoła .W tym czasie pracami Komitetu Kościelnego kierował pan Władysław Górski, a po jego śmierci w 1903 roku obowiązki te przejął pan dr Aleksander Janowicz profesor Uniwersytetu Lwowskiego – właściciel Rudołowic. W tym też roku poświęcono nowy cmentarz. Utworzono go z wydzielonych po połowie parcel dworskiej i kościelnej. W latach 1903- 1905 rozbudowano kościół. Z cegły pozostałej z prac budowlanych powstała murowana dzwonnica oddana do użytku w 1905r, tym samym, w którym otwarto w Roźwienicy kaplicę p.w. N.M.P..Niepokalanie Poczętej.

W 1910 r. probostwo otrzymał ksiądz Stanisław Lechicki, który zmarł 15 kwietnia 1954 r. i został pochowany na cmentarzu w Rudołowicach. Podczas jego działalności sprzedano pola plebańskie, a za uzyskane pieniądze odnowiono ołtarze i wybudowano plebanię.

W czasie II wojny światowej parafianie zaopatrywali żołnierzy w odzież cywilną, natomiast proboszcz Stanisław Lechicki i ksiądz wikary Stanisław Pyrkosz na plebanii prowadzili tajne nauczanie dzieci i młodzieży. W 1941 roku Niemcy zabrali dzwony. Zostały ponownie odlane i zawieszone 8 maja 1945 roku w dniu zwycięstwa nad Niemcami. Opatrzono je imionami oraz napisami:

 

„Maria” – Mario Królowo Polski Błogosław Ojczyźnie Naszej.

Rudołowice R. P. 1945.

foto: dzwon MARIA

 

„Stanisław”- W dniu zwycięstwa nad Niemcami 8 maja 1945

Parafianie Rudołowic ofiarowali ten dzwon kościołowi

za Ks. Proboszcza Stanisława Lechickiego i

Ks. Wikarego Stanisława Pyrkosza.

Niech głos mój przenika do serca grzesznika.

foto: dzwon STANISŁAW

 

Sygnaturka na wieży nosi imię Mikołaj.

foto: wieża z sygnaturką

 

W roku 1954 proboszczem został ksiądz Andrzej Piasecki, który przeszedł na emeryturę w 1982 roku. Za zgodą Kurii Biskupiej sprzedano po księdzu Lechickim duże 30 ha gospodarstwo, a za uzyskane fundusze ogrodzono cmentarz, ogród przy kościele i plebanii, kupiono nowe tabernakulum, ławki i organy. W 1958 roku Dekretem Ks. Biskupa Ordynariusza wprowadzono drugi odpust „Najświętszego Serca Jezusowego”, natomiast robotnicy ufundowali ze swych składek naturalnej wielkości figurę Serca Pana Jezusa. W 1981r. rozpoczęto budowę domu katechetycznego w połączeniu z wikarówką.

W tymże roku w Roźwienicy przebudowano dom S. S. Zakonnych i ochronkę na kościół. W latach 1984- 1987 został wybudowany kościół w Bystrowicach i poświęcony w 1987 r. przez Księdza .Biskupa Ignacego Tokarczuka. W 1991 rozpoczęły się prace remontowe i konserwatorskie w Kościele Parafialnym w Rudołowicach. Wymieniono więźby dachowe na całym dachu, pokryto dach i wieżyczkę nową blachą, zaizolowano fundamenty, odprowadzono wodę deszczową, wymieniono instalację elektryczną i radiową .Wymieniono tynki wewnętrzne i zewnętrzne, położono nową, marmurową posadzkę z izolacją i dociepleniem. Powstała też z prawej strony kościoła nowa zakrystia. W 1998 roku dokonano konserwacji ołtarzy. Fundatorami wszystkich prac byli parafianie z Rudołowic. Główne remonty zakończono w 2000 roku. W jesieni 2004 roku wyremontowano dzwonnicę, odnowiono i zainstalowano do dzwonów napęd elektryczny.

Od 2015 r. funkcję proboszcza piastuje ksiądz Mirosław Mateya

foto: wyremontowana dzwonnica

 

For best business class hosting read InMotion Reviews and get a good web hosting deal.
Joomla Templates designed by Web Hosting Top