Historia Więckowice

Historia Więckowic

     Więckowice obecnie jedno z mniejszych sołectw w gminie Roźwienica, posiada bardzo stary rodowód. Wieś powstała jako przysiółek Bystrowic pod nazwą Wyączkowycze najpewniej około połowy XVI wieku. Pierwotnie lokowane były na prawie polskim, skoro w 1450 roku została przeniesiona na prawo niemieckie przez Kazimierza Jagiellończyka. W XIV i XV wieku Więckowice były własnością rodziny Mzurowskich, a pierwszym właścicielem był wywodzący się z tej rodziny Mikołaj, a później jego syn Jan. Po tym ostatnim Bystrowice i Więckowice zostały w 1464 roku podzielone na dwóch synów Jana – Bystrowice i Mikołaja – Więckowice. Na dwie wsie przypadał jeden młyn w bardziej zagospodarowanych Bystrowicach. Mikołaj otrzymując Więckowice dla uniezależnienia się od brata i na zdobycie nowych dochodów, zastrzegł sobie w umowie podziałowej prawo postawienia nowego młyna na rzece Mleczce. Mikołaj zaczął się również pisać Więckowicki, a za żonę miał Annę, córkę Jakuba Gołuchowskiego, mana Roźwienicy i Woli Roźwienickiej.. W 1507 roku we wsi wzmiankowana jest cerkiew. Kiedy uległa zniszczeniu niestety nie wiemy. Rok później dzięki koligacjom rodzinnym miejscowość przeszła w ręce Gołuchowskich, wymienianych jako Rozdwienieckich. Kilkadziesiąt lat później Więckowice znajdowały się w rękach Jarosławskich. W połowie XVII wieku wieś należała do Ewy z Lewickich Stadnickiej, od 1640 roku wdowy po Aleksandrze Stadnickim. Według wykazu podatkowego z 1651 roku Więckowice miały zagospodarowane 3 łany, karczmę, a oprócz kmieci mieszkało jeszcze 7 rodzin zagrodników. Na przełomie XVII i XVIII wieku właścicielką była Katarzyna z Sienna, a potem prawdopodobnie Ustrzyccy. W 1713 roku w Więckowicach mieszkało 5 kmieci uprawiających po pół łanu, 10 zagrodników uprawiających ćwierć łanu oraz 3 chałupników. Wiek XIX przyniósł ponowna zmianę właścicieli. Wieś przeszła w ręce Białobrzeskich, następnie Jędrzyjowskich. Na początku XX wieku Więckowice razem z większymi Bystrowicami liczyły 126 domów, a w obu wsiach mieszkało 709 osób. Obszar dworski w Więckowicach  miał 6 domów, mieszkało tam 76 osób. Jego przełożonym był Bolesław Jasiński. W 1909 roku właścicielką Bystrowic z Więckowicami była Maria Anlauf, a ostatnimi dziedzicami więckowickiego majątku aż do 1947 roku była rodzina Marynoskich. Ich majątek w Więckowicach składał się z dworu wybudowanego jeszcze w połowie XIX wieku, gdy wieś była w posiadaniu Białobrzeskich, oficyny wozowni, stajni, młyna, spichlerza i około 200 hektarów pola. Zarządcami folwarku byli kolejni Jaźwińscy, Michalewscy i Eustachiewiczowie. Po wojnie majątek rozkradziono, a pole rozparcelowano.

Dziś jedynym świadkiem świetności Więckowic jest zabytkowy dwór, obecnie własność prywatna. Zbudowano go na rzucie prostokąta z dwoma alkierzami, nadającymi budynkowi kształt litery U. Po wojnie budynek służył miejscowej młodzieży jako szkoła podstawowa, która została zlikwidowana w latach osiemdziesiątych. Dwór otoczony był parkiem. Dziś pozostały tylko niewielkie ogrody krajobrazowe, ze skupieniami dwustuletnich lip oraz nasadzeń grabowych z klonem i jesionem, modrzewiem, świerkiem i kasztanowcem. Na uwagę zasługuje również kilka drewnianych domów z początków XX wieku. Godny zobaczenia jest także nowy kościół pod wezwaniem Trójcy Świętej, który podlega parafii w Tyniowicach. Na jednym z krańców wsi znajduje się cmentarz choleryczny, zapewne założony w czasie jednej z wielu w XIX wieku epidemii cholery. Więckowice  posiadają jedno miejsce owiane mgiełką tajemnicy. Miejscowi mówią o nim „stare cmentarzysko”, a kilkadziesiąt lat wstecz można było znaleźć tam kości. Być może był to stary, przycerkiewny cmentarz, dziś trudno dociec?     

Scroll to Top