Historia Chorzów

Historia miejscowości Chorzów

Chorzów, miejscowość leżąca niedaleko Pruchnika, ale administracyjnie należąca do gminy Roźwienica. Pierwsza wzmianka dotycząca Chorzowa pochodzi z 1436 roku, wieś była wtedy własnością Jana z Rozborza. Prawdopodobnie miejscowość jest nieco starsza i powstała na przełomie XIV i XV wieku. Dwa lata później (1438 r.) wieś została odstąpiona przez Jana z Rozborza swemu bratu Piotrowi Pruchnickiemu.  Nowy właściciel Chorzowa w 1445 roku wykupił sołectwo od Mikołaja Tłuczymłota za 30 grzywien. Jest to ważna informacja, ponieważ wskazuje, iż Chorzów musiał być lokowany na prawie niemieckim. Piotr z Pruchnika był jak na owe czasy człowiekiem bardzo wykształconym. Był studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego i sprawował ważne urzędy w państwie m. in. był w latach 1449 – 1454 kasztelanem przemyskim. W późniejszych wiekach aż do XX wieku dzieje Chorzowa były ściśle powiązane z dziejami sąsiednich Tyniowic. Obie wsie miały również wspólnych właścicieli. Wieś w 1628 roku posiadała 3 zagospodarowane łany kmiece oraz podatek płaciło 5 rodzin komorniczych, w tym jedna rodzina posiadała bydło. Miejscowość w tym czasie należała do Anny Pileckiej Kostkowej, następnie Opalińskiej (zmarłej w 1631 roku), a później jej syna Mikołaja Rafała Kostki. Stan gospodarczy wsi nie zmienił się także w późniejszych latach. W XVIII wieku Chorzów stał się własnością Morskich, a po nich Dzieduszyckich. Razem z Tyniowicami w 1902 roku liczył Chorzów 806 mieszkańców i 138 domów. Jednoklasową szkołę publiczna założono w 1899 i pełni ona swoje funkcje oświatowe do dziś. Na początku uczęszczało tam 29 osób, nauczycielem był Łukasz Mikoś. Bibliotekę założono w Chorzowie jeszcze szybciej, bo w 1894 roku. Początkowo w jej zbiorach znajdowało się 130 książek. Chorzów do drugiej wojny światowej był wsią z przewagą ludności ukraińskiej. W 1938 roku w miejscowości mieszkało 239 osób obrządku greckokatolickiego. Po wojnie ludność ukraińska wyjechała, bądź została wysiedlona w ramach akcji „Wisła”.

 

Chorzów nie posiada wielu zabytków. Przetrwał do naszych czasów murowany budynek szkoły z końca XIX wieku oraz starej karczmy z początków XX wieku Miano zabytków nosi także około 20 przeważnie budowanych domów z tego samego okresu. 

Jacek Bazak

Scroll to Top